Ihtiyar bir ana ,ogluna bakamaz hale geldigini anlayinca,hem ogluna,hem de evin islerine bakar diye oglunu evlendirmis.
Eve gelen gelinde,elini sicak sudan soguk suya sokmaz,köse penceresinde oturup sabahtan aksama kadar roman okur dururmus.
Ana ogul görüserek,gelini evin isleriyle azicik ilgilendirmek icin söyle bir cözüm düsünmüsler.Anasi ogluna demis ki:
_Oglum,ben elime süpürgeyi alip ortaligi süpürmeye baslayim.Sen derhal "Anacigim ihtiyarsin,yorulursun,hastalanirsin .Böyle isler genclere yakisir..." diye kosup süpürgeyi elimden alir süpürmeye baslarsin.Gelin tabii ,sana süpürtmeye rázi olmaz.Böylelikle is görmeye baslamis olur.
Bu plan uygun görülür. Gelin her zaman ki gibi pencere önünde roman okumaya koyuldugu bir zamanda,annesi ortaligi süpürmeye baslar.
Oglu hemen; _"Annecigim , bu isler genclerin isidir.Senin artik dinlenme zamanin geldi .Daha mi calisacaksin?" diye annesinin elinden süpürgeyi almak isterken,annesi demis ki;
_Aman oglum , sen hem disarida calisip bizi besliyeceksin,hemde gelip evin isleriylemi ugrasacaksin? Olur mu öyle sey?
Ana ile ogulun konusmalarini duyan gelin öfke ile kocasina seslenmis:
_Amma uzattiniz haaa!Bu kadar uzatmaya ne gerek var?Bir gün sen süpürürsün,birgün de o süpürür olur biter...
bu yazıyı sevgili arkadaşım boncuk devrimin sayfasında gördüm
çok hoşuma gitti tanıdık bir kaynanamız varda aynı durumda o aklıma geliyor hepp 
|